Zostań Zuchwałym! Weź zdrowie w swoje ręce!...

  ,,Choremu nieskończenie łatwiej jest wyobrazić sobie raj niż zdrowie."      Emil Cioran

Brzoza



Brzoza brodawkowata 

jest rośliną, którą zna każdy. Rośnie wszędzie, gdziekolwiek znajdzie kawałek opuszczonej ziemi, a co ciekawe,

nikt nie uznaje, że to roślina niepotrzebna, chwast. Mimo że są drzewa

potężniejsze, żyjące dłużej – brzoza jest szczególna.


Niejeden człowiek powiedziałby, że to właśnie ona ma duszę.


To piękne, wtopione w polski krajobraz drzewo, miało magiczne znaczenie w wielu kulturach.Pęki brzozowych rózg były symbolem urzędu konsulów w starożytnym Rzymie. 

Gałęzie brzozy miały przynosić szczęście nowożeńcom, czuwać nad bezpieczeństwem obejścia i ogniska domowego, bronić przed demonamii czarami. Do dziś pozostał w Polsce obyczaj „bicia” brzeziną w Wielkanocny Poniedziałek czy przynoszenia do domu w Boże Ciałobrzozowych gałązek uszczkniętych z ołtarza, które ma jąchronić obejście przed uderzeniami pioruna.



Eliksir witalności


Prawdziwym hitem jest brzozowy sok, zwany oskołą lub bzowiną. 

Wczesną wiosną, gdy na gałązkach pojawiają się pąki liści, we wnętrzu drzewa zaczyna krążyć bogaty w cukry i witaminy płyn. Pili go nasi słowiańscy przodkowie zapobiegając niedoborom mikroelementówi awitaminozom. Dziś o jego szczególnych właściwościach mówi się nie tylko wśród zwolenników terapii naturalnych, ale też w środowiskach medycznych. Jest pomocny przy leczeniu niektórych schorzeń.

Napój zawiera niewielką ilość cukrów (glukozy i fruktozy), kwasy  organiczne(cytrynowy i jabłkowy), garbniki oraz mikroelementy: potas, wapń,żelazo,miedź, fosfor. Wskazaniem do picia oskoły są stany wyczerpania, przemęczenia, skłonność do anemii. Pomaga przy kobiecych dolegliwościach. Sok z brzozy jest wyjątkowo cenny dla osób borykających się z kamicą nerkową.

Pobudza wydalanie moczu, poprawia czynność kanalików nerkowych. Zapobiega tworzenia się kamieni i piasku w drogach moczowych. Polecany jest również wszystkim, którzy jedzą duże ilości białka  zwierzęcego. Taka dieta sprzyja odkładaniu się złogów moczanowych i szczawianowo -wapniowych w układzie moczowym. Sok brzozowy działa także napotnie i stymuluje prawidłową czynność wątroby. Wiosną warto zrobić kurację oczyszczającą sokiem z brzozy. Dorośli powinni pić przynajmniej dwie szklanki dziennie, a dzieci szklaneczkę.

Kurację prowadzimy przez dwa tygodnie. Świeżo pozyskany sok z brzozy ma nieco gorzki smak. Gorycz czy „drewniany” posmak nie są jednak szkodliwe. Po kilkunastu dniach sok staje się słodki

i ładnie pachnie. Sok z brzozy można kupić lub pozyskać samemu.Trzeba naciąć pień drzewa na głębokość 10–15 cm, aż do miękkiej warstwy. Pamiętajmy, by po zebraniu soku otwór w drzewie  zasklepić,np. żywicą lub drewnianym palikiem. W przemysłowej produkcji soku zakleja się go specjalną pastą lub drewnianym klinem i środkiem grzybobójczym. Niekiedy udaj się pozyskać sok ucinając ukośniegałązkę średnicy około 1 cm i umieszczając jej koniec w zawieszonej butelce.


Kluski z brzozy


Wczasach klęski głodu biała kora brzozy pomagała przetrwać chude przednówki. Ucierano ją na mąkę. Uratowała od śmierci głodowej także wielu syberyjskich zesłańców. Współcześni skauci isurvivalowcy polecają, by w przypadku głodu zdejmować nożem brzozową korę i strugać kambium –mokrą warstwę znajdującą się pod spodem. Później ją gotujemy i jemy jak makaron! Brzozowe kambium można też żuć jak tytoń. Ma miły zapach i łagodny smak przypominający świeży ogórek lub niezbyt dojrzały arbuz. Jest lekko chrupiąca i nieco włóknista, lecz w miarę upływu czasu na skutek przeżuwania staje się miękka, nie tracąc przyjemnego smaku. Brzoza jest też interesującym surowcem dla farmaceutów. W ostatnich latach trwają badania nad dwoma obiecującymi z punktu widzenia medycyny brzozowymi preparatami.



Ksylitol


To alkohol brzozowy stosowany jako słodzik. W Finlandii używano go już powszechnie w czasie II wojny światowej, kiedy trzcinowy i buraczany cukier były nie dostępne. Ksylitol jest równie słodki jak sacharoza, ale ma o 40 proc. kalorii mniej. Na oko nie różni się od zwykłego cukru. Pozostawia jednak w ustach odczucie chłodu.Ksylitol ma działanie antybakteryjne i wskazany jest przy próchnicy zębów i chorobach dziąseł, np. paradontozie oraz suchości w ustach (stymuluje wydzielanie śliny), zapaleniu ucha środkowego, atak że przy infekcjach górnych dróg oddechowych (katar,zapaleniegardła i zatok). Jest wiele pozytywnych opinii na temat tego specyfiku. Zastanawiające jest więc, dlaczego ksylitolu nie używają Finowie, którzy go odkryli, ani kochający nowości i ciągle będący na diecie Amerykanie. Pojawiają się doniesienia, np. w Biblii Zdrowej Żywności, że jest to substancja nie do końca przebadana, więc nie wiadomo, czy bezpieczna. Do wyjaśnienia sprawy stosujmy więc ksylitol jako medykament, z umiarem.


Betulina


To biały barwnik występujący w korze brzozy.

Ma właściwości lecznicze. Stosuje się ją zarówno w parafarmaceutykach, jak i w kosmetykach pielęgnacyjnych. Znali ją i używali nasi przodkowie,oczywiście nie wnikając w jej skład chemiczny. Okładami ze świeżych liści brzozy likwidowali napięcia mięśni ramion i karku. A kobiety smarowały twarz, dekolt i dłonie brzozowym sokiem,by skóra była gładka. Dziś możemy kupić doskonałe kremy i balsamy zawierające betulinę. Co ciekawe, w dobie coraz powszechniejszych alergii (m.in.na pyłek brzozowy) jest to seria polecana również alergikom. Betulinę i kwas betulinowy w większych stężeniach stosuje się skutecznie przy leczeniu różnych odmian trądzika i egzemy oraz atopowego zapalenia skóry. Hamują one bowiem rozwój bakterii trądzikowych, a nawet gronkowca złocistego.Po za tym betulinai kwas betulinowy mają działanie lipotropowe,czyli uaktywniają przemiany tłuszczowe w organizmie, a co za tym idzie pomagają schudnąć. Ponadto mają właściwości obniżające stężenie cholesterolu i lipidów we krwi, działaj żółciopędne,żółciotwórczo i regulują wypróżnienia. Mają także właściwości przeciwbakteryjne i przeciw grzybicze. Preparaty z betuliną nie mają skutków ubocznych, oraz działają immunostymulująco. Dzięki temu można je stosować w przypadku alergii oraz przy wrodzonym braku odporności.

Można więc podawać je nawet niemowlętom. Nie mogą ich natomiast zażywać osoby po przeszczepach.

Obecnie trwają badania nad stosowaniem betuliny w leczeniu nowotworów .Ale na wyniki tych badań trzeba jeszcze poczekać.


Przepis na wodę brzozową


WPRL była „niereglamentowanym napojem alkoholowym dostępnym w kioskach”i przysłowiowym symbolem alkoholowej degeneracji .Podśmiewano się z niej ale fryzjerzy i osoby dbające o urodę ceniły sobie jej pielęgnacyjne właściwości. Niezależnie od tego, czy uda nam się ją jeszcze kupić , warto zachować przepis.Warto również inne brzozowe specyfiki ,są tanie bezpieczne i naprawdę działają .


Woda brzozowa:


100g ( cztery duże garście) wysuszonych liści brzozy wkładamy do ciemnego słoja i zalewamy 100ml 80 proc. alkoholu i 100 ml wody,pozostawiamy na 8 do 10 dni w temperaturze pokojowej. 

Od czasu do czasu macerat należy pomieszać . Po tym czasie trzeba go przecedzić przez gęstą gazę lub filtr do kawy . Wodę brzozową wlać do ciemnej butelki . Stosować po każdym myciu głowy.Wzmacnia włosy , nadaje im puszystość , miękkość oraz elastyczność . Można dodać do nalewki kilka kropel olejku lawendowego, szałwiowego lub geraniowego.


Nalewka z brzozy


Sok pozyskiwany na wiosnę z pni brzozy utrwala się spirytusem w proporcji 1: 1. Otrzymany wyciąg można pić 3- 4 razy dziennie po 40-50 kropli na szklankę wody . Z soku brzozowego można również zrobić wino przez normalny proces fermentacji. W wersji uproszczonej utrwalony sok brzozowy białym winem w

proporcji 1: 1 .Otrzymany tak napój można pić 2-3 razy dziennie rozcieńczony wodą. Stosuje się w kamicy pęcherzowej , oraz jako lek ogólniewzmacniający.

 
Kreator www - przetestuj za darmo